ماه:
ماه تنها قمر زمین و نزدیک ترین جسم به زمین است.در ماه هیچ نشانه ای از حیات وجود ندارد.در ماه به خاطر نداشتن جو آسمان همیشه سیاه و تاریک است(چون جو نور خورشید را تجزیه می کند و ما رنگ آبی آن را می بینیم) و ستارگان همیشه در آسمان می درخشند، البته در ماه مقدار اندکی گاز وجود دارد که اگزوسفر (exosphere) یا جو خارجی نامیده می شود.مناطق تیره ی ماه را ماریا(maria)می نامند.ملریا واژه ای یونانی به معنای دریا می باشد.اگزوسفر به ذرات بسیار کم چگالی گفته می شود که پیرامون یک جسم را احاطه کرده است.
ماه در مدار زمین قفل شده است یعنی همیشه یک روی ماه به سمت زمین است.البته ماه دارای حرکت لیبراسیون یا رخگرد نیز می باشد که باعث می شود ما بتوانیم %59 از سطح ناه را ببینیم.ماه هر 35/27روز به دور خود می چرخد(ماه نجومی) ولی ما آنرا هر 53/29 روز یک بار در وضعیت قبلی اش میبینیم که به آن دوره ی هلالی می گوییم..زاویه ی کجی محور زمین 5/23 درجه است ولی زاویه ی کجی محور ماه 5/1 درجه است بنابراین در ماه فصل نداریم.فاصله یماه از زمین در حضیض تا اوج بین 358000 تا 407000 کیلومتر تغییر می کند.مرز بین تاریکی و روشنی ماه را روشمرز(ترمیناتور) می نامند.
فازهای ماه:
ماه دارای چهار فاز است که عبارتند از:ماهنو(محاق)،تربیع اول، بدر(ماه کامل)،تربیع دوم.
ماه نو هنگامی رخ می دهد که ماه در حالت مقابله باشد یعنی ماه دقیقا بین زمین و خورشید قرار گیرد.تربیع اول هنگامی رخ می دهد که ماه با زمین و خورشید زاویه ی نود درجه بسازد.بدر هم هنگامی رخ می دهد که زمین دقیقا بین ماه و خورشید قرار بگیرد.این اتفاق یعنی تغییر فاز ماه هر 7 روز یکبار اتفاق می افتد.ماه هر روز 50 دقیقه دیرتر از روز قبل طلوع می کند.به دیل قرار گرفتن ماه بین زمین و خورشید ما باید هر ماه یک ماه گرفتگی(خسوف) داشته باشیم ولی نداریم که این به دلیلانحراف 5 درجه ای صفحه ی مداری ماه نسبت به صفحهخ ی مداری زمین است.
تصورات باستانی درباره ی ماه:
برخی از اجداد ما بر این باور بودند که ماه یک کاسه ی واژگون آتش است.برخی دیگر فکر می کردند که ماه آینه ی بزرگی است که دریاها و خشکی های زیمن را نشان می دهد.فیلسوفان یونان باستان متوجه شده بودند که اه کره ای است که حول محور زمین در گردش است و همچنین می دانستند که نور ماه بازتابی از نور خورشید است.در سال 150 پس از میلاد مسیح، ستاره شناس یونانی که در اسکندریه زندگی می کرد، اعلام کرد که ماه نزدیکترین همسایه ی زمین در فضا است.
مشخصات ماه:
حضیض(کیلومتر)358000
اوج(کیلومتر ):407000
میانگین فاصله از زمین(کیلومتر):382500
جرم(کیلوگرم):3483/10227
حجم(کیلومتر مکعب):21970000
چگالی(گرم بر سانتیمتر مکعب):341/3
میانگین سرعت مداری (کیلومتر بر ساعت):8/3682
حداقل دمای سطح(سانتیگراد):233
حداکثر دمای سطح(سانتیگراد):123
شعاع استوایی(کیلومتر):4/1737
محیط استوایی(کیلومتر):10916
رگه های ماه:
ساختار طح ماه بلورین است. وقتی اجرام آسمانی با ماه برخورد می کنند،گودالی تشکیل می شود که0 این خود باعث بلند شدن بلورها و تشکیل ترک هایی در سطح ماه می شود. این ترک ها هم دوباره روی سطح ماه را می پوشانند و باعث به وجود آمدن رگه ها می شوند.رگه هایی که در دریاها دیده می شوند،نسبت به رگه های روی عوارض دیگر ماه رگه هایی با طول کوتاه ترند و کانون همه ی آنها به یک نقطه می رسد. بهترین زمان برای رصد رگه ها موقعی است که خورشید با ارتفاع زیادی به ماه بتابد.
